Pejzaž Midžora karakterišu prostrane, travnate padine i široki planinski grebeni, bez izrazito strmih i nepristupačnih stenskih odseka na srpskoj strani. Tokom leta padine su prekrivene zelenim planinskim livadama, dok u jesen dobijaju zlatne tonove. Na severnoj, bugarskoj strani teren je znatno strmiji i prelazi u stenovite padine. U blizini Midžora nalazi se i Babin zub, jedan od najprepoznatljivijih prirodnih simbola Stare planine, poznat po karakterističnim stenovitim formacijama.

Uspon na Midžor sa srpske strane ne zahteva tehničko penjanje, ali zahteva dobru kondiciju i izdržljivost. Jedna od najpoznatijih prilaznih staza vodi od Markove livade, preko Žarkove čuke i Tupanara, do samog vrha. Ova deonica duga je oko osam kilometara u jednom smeru, uz savladavanje približno 600 metara visinske razlike. Staza prolazi kroz otvorene planinske predele i uglavnom je jasno uočljiva, ali uslovi na Staroj planini mogu biti znatno zahtevniji tokom zime, magle ili jakog vetra.

Na području Midžora i okolnih delova Stare planine nalazi se bogat i raznovrstan biljni i životinjski svet. Prostrane planinske livade i očuvani prirodni predeli predstavljaju stanište brojnih biljnih i životinjskih vrsta, što dodatno doprinosi posebnosti ovog dela Stare planine.

Sam vrh Midžora nalazi se na granici Srbije i Bugarske i predstavlja najviši vrh Stare planine u Srbiji. Otvoren teren i velika nadmorska visina omogućavaju široke vidike, ali istovremeno izloženost vremenskim uslovima može biti izražena, naročito tokom hladnijeg dela godine.